Publicysta, redaktor, poeta, tłumacz

ur. 14 III 1906 r. w Warszawie, zm. 6 X 1988 r. w Warszawie.

Lublin

Uczęszczał do szkół lubelskich. Maturę ukończył w 1924 r. w gimnazjum im. P. Lewickiego w Brześciu. Studiował prawo na Uniwersytecie Warszawskim i w tym samym czasie pracował jako zecer w Lublinie w drukarni „Placówka Lubelska”. Następnie był zatrudniony również jako korektor i sprawozdawca „Ziemi Lubelskiej”.

Debiut

Debiutował wierszem Modlitwa w czasopiśmie „Twórczość Młodej Polski” (1924).


Warszawa

W 1927 r. przeniósł się do Warszawy. Tam pracował w „Głosie Prawdy" i „Polsce Zbrojnej” (1929-1930). W 1933 r. przyjęty został do ZZLP. Był w redakcji „Tygodnika Ilustrowanego” (1932-1934), „Naokoło Świata” (1935). Współpracował z Polskim Radiem (1934-1939). W latach 1939- 1944 przebywał w Kijowie, Taszkiencie, Moskwie, we Lwowie. Do kraju wrócił w 1947 r. W Polskim Radiu pracował do 1955 r.

Twórczość

Adam Galis jest autorem książki opowiadającej o losach rodziny wybitnego poety rosyjskiego, Aleksandra Błoka. Książka kreśli przede wszystkim sylwetkę ojca poety –Aleksandra Lwowicza Błoka, domowego tyrana, profesora prawa oraz matki, Aleksandry z Bekietów, która zajmowała się literaturą. (Osiemnaście dni Aleksandra Błoka w Warszawie, Warszawa 1976).
Galis tłumaczył poezję Błoka. Wydał cztery książki prozatorskie i tomiki poezji: Bryły (1933), Opowieści o górniku Janie Chodeli (1950), Gdziekolwiek człowiek stoi (1983).

Opracowania

Leszek Engelking, “Dorogoj Adam Galis”. Listy Wiktora Szkłowskiego do Adama Galisa. “Literatura na Świecie” 1985, nr 11
Jerzy S. Majewski, Koszykowa 37, „Gazeta Wyborcza”, 15 listopada 2007.