Józef Zięba podczas prezentacji książki "Rozmowy o Józefie Czechowiczu". Fot. J. Zętar
Urodzony 15 sierpnia 1932 roku w rodzinie rzemieślniczej w Powursku na Wołyniu, syn Władysława Zięby i Antoniny z domu Bomba. W 1943 roku rodzina jego zmuszona do opuszczenia swojego domu z powodu zagrożenia rzeziami ukraińskimi zamieszkała w Kowlu. Następnie przenosi się do Chełma, gdzie w 1947 roku kończy Szkołę Podstawową nr
2, a cztery lata później Gimnazjum i Liceum im. S. Czarnieckiego. Na studia przenosi się do Lublina, gdzie w 1955 otrzymuje stopień magistra filologii polskiej na KUL-u. W 1974 za rozprawy Amatorski ruch teatralny na wsi 1918-1939 otrzymuje stopień naukowy doktora w Instytucie Sztuki PAN w Warszawie.
W pierwszych latach po ukończeniu edukacji na uczelni, należy do efemerycznych grup literackich “Golkonda” i “Atlantyda” założonych przez Piotra Kuncewicza. Związany jest również z Lubelskim Klubem Literackim, dla którego współpracuje przy redagowaniu kolumny pt. Teraz w „Kurierze Lubelskim”. Od 1957 pracował w Miejskim, a potem Lubelskim Domu Kultury, jako instruktor w poradni Kulturowo-Oświatowej, potem kierownik działu organizacji pracy, dokumentacji i wydawnictw. Organizował i w latach 1968 do 1989 był kierownikiem Muzeum Literackiego im. J. Czechowicza w Lublinie.
Do rozwiązania w stanie wojennym był członkiem ZLP. Od 1989 należy do Towarzystwa Pisarzy Polskich, a w 1996 został prezesem Zarządu Lubelskiego jego Oddziału.
Jako poeta debiutował na łamach "Tygodnika Powszechnego"(nr 30) w roku 1957. Na przełomie lat sześćdziesiątych i siedemdziesiątych zaliczono go do bardzo obszernego i zróżnicowanego nurtu liryki refleksyjno-kontemplacyjnej. Jego twórczość była doceniona licznymi nagrodami. U progu lat siedemdziesiątych otrzymuje za tomik poezji Świadectwo istnienia nagrodę im. J. Czechowicza. Za opowiadania o motywach regionalnych pt. Szklaneczka Króla Stasia w 1977 nagrodzony zostaje przez Towarzystwo Miłośników Lublina. Powieść Dzierżak przynosi mu wyróżnienie w konkursie ZLP i Ludowej Spółdzielni Wydawniczej. Następnie zdobywa Nagrodę Miasta Lublina w
1978, a potem I miejsce w konkursie Polacy na Wołyniu i Polesiu 1939-1946 za wspomnienia zatytułowane Znad Stochodu. Jest autorem rozpraw, artykułów i szkiców naukowych. Opracowywał katalogi do organizowanych przez siebie, licznych wystaw literackich.
Posiada liczne odznaki i odznaczenia m.in.: medal “Gorącym Sercom”(1977), odznakę Zasłużony Działacz Kultury (1980), srebrną honorowa odznakę Zasłużonemu dla Lublina (1981), honorową odznakę Za Zasługi dla Lubelszczyzny (1986).
1.Zięba Józef Wiesław [w:] Pisarze współcześni regionu
lubelskiego. Leksykon, red. J. Smolarz, Lublin 1999, s. 327-330.
2. Zięba
Józef Wiesław [w:] Pięćdziesiąt lat życia literackiego Lubelszczyzny , red. E.
Łoś, Lublin 1982, s.102-103.
3. Okoń Z.
W., Strofy sercem pisane. Antologia poezji chełmskiej, Chełm 2000, s. 384-385.
4.Michalski
W., Od Przybosia do „Przebudzenia” czyli o poezji w Lublinie lat 1944- 1976 [w:] Lublin literacki 1932-1982. Szkice i
wspomnienia, red. W. Michalski, J. Zięba, Lublin 1984, s. 130.
Kopiowanie zamieszczonych materiałów i ich wykorzystywanie bez zgody autorów jest zabronione
1997 - ; Wszystkie prawa zastrzeżone; Ośrodek Brama Grodzka - Teatr NN, ul Grodzka 21, 20-112 Lublin
powered by prothostingserwery
;)
