"Natomiast „Pożar Lublina w 1719 r.", panorama anonimowego malarza cechowego, należy do innego świata. Również znajduje się w kościele Dominikanów i niemal w tym samym czasie co „Sąd" poddany został gruntownej konserwacji (1954) dzięki funduszom Ministerstwa Kultury i Sztuki. Przemalowany całkowicie w XIX wieku, mocno zniszczony, obraz oczyszczono i zdublowano na nowe płótno w Państwowej Pracowni Konserwacji Zabytków Malarstwa w Warszawie.
„Pożar" to widok na różne sposoby tutejszy, nieustannie reprodukowany, wprowadzony do zbiorowej pamięci jako jedna ze swoistych ikon miasta, acz przecież tylko bodaj raz obszerniej i fachowo opisany, po wiadomej konserwacji, we wspólnym artykule Marii Orthweinowej i Henryka Gawareckiego z roku 1954.
„Pożar Lublina w 1719 r." jest nietypowy i wielki również pod względem fizycznym: szerokość jego podstawy sięga 385 cm, wysokość w miejscu najwższym — 325 cm, przy czym prostokąt części dolnej przechodzi górą w półkole. Malowidło wykonano zapewne w II ćwierci XVIII wieku.
Specjalne, bo sentymentem wymoszczone miejsce wyznaczamy „Sądowi ostatecznemu" i płonącej panoramie w owej lubelskiej, efektownej ekspozycji kulturowej, która jedna wartości ze wszystkich stron europejskiego świata."
Kopiowanie zamieszczonych materiałów i ich wykorzystywanie bez zgody autorów jest zabronione
1997 - ; Wszystkie prawa zastrzeżone; Ośrodek Brama Grodzka - Teatr NN, ul Grodzka 21, 20-112 Lublin
powered by prothostingserwery
;)
