Druga wojna światowa przyniosła zagładę lubelskich Żydów. Po zniszczeniu przez Niemców dzielnicy żydowskiej, w organizmie miejskim powstała olbrzymia wyrwa. W ten sposób zakończył się kilkusetletni okres w rozwoju dwukulturowego, polsko-żydowskiego miasta. Minęło kilkadziesiąt lat i ten nowy, powojenny Lublin, zapomniał o tamtym polsko- żydowskim mieście, o tym że na wielkich pustych placach wokół lubelskiego Zamku stało kiedyś miasto z ulicami, domami, synagogami.

W Bramie Grodzkiej, w samym centrum tej pozornie zabliźnionej, a tak naprawdę wciąż bolesnej rany, od roku 1992 ma swoją siedzibę Ośrodek „Brama Grodzka – Teatr NN”. Brama Grodzka to wyjątkowe miejsce – zwana dawniej „Bramą Żydowską” - przez setki lat była przejściem pomiędzy miastem żydowskim i chrześcijańskim. Dzięki odbudowie i remoncie Bramy (1994 r.) udało się ocalić jeden z najbardziej symbolicznych zabytków polsko-żydowskiego Lublina, a sama Brama stała się centralnym miejscem Ośrodka.