Alfred Wierzbicki

Alferd Marek Wierzbicki urodził się 14 sierpnia 1957 r w Maryninie. Święcenia kapłańskie przyjął 12 czerwca 1982 roku i bezpośrednio po nich pracował jako wikariusz w Nałęczowie. W latach 1983-86 podjął studia filozoficzne na KUL; jednocześnie w latach 1985-86 pracował jako duszpasterz akademicki. W 1986 roku skierowany na studia doktoranckie w Międzynarodowej Akademii Filozoficznej w Lichtensztajnie. Od 1988 do 1991 - kapelan szpitala w Chur w Szwajcarii. W 1991 roku mianowany wikariuszem parafii Najświętszego Serca Jezusowego w Lublinie oraz wykładowcą etyki w MSD.

Czytaj wiersze poety>>>

Od 1992 roku pracownik Katedry Etyki na Wydziale Filozofii KUL. W latach 1992-97 pracownik w sekcji katolickiej w Telewizji Lublin. Od 1998 roku zastępca dyrektora Instytutu Jana Pawła II oraz koordynator duszpasterstwa ludzi nauki (do 2002 roku). W czerwcu 2008 roku decyzją Ks. Arcybiskupa został mianowany Prorektorem w Metropolitalnym Seminarium Duchownym w Lublinie.Pełni także funkcję sekretarza lubelskiego oddziału Stowarzyszenia Pisarzy Polskich.

Debiut:

Pierwszym opublikowanym tomikiem A. Wierzbickiego było Inaczej każdej wiosny(1993).Potem ukazały się m.in.: Spotkania na placu (2001), Codzienne pytania Antygony (współredaktor, 2001), Wokół „Tryptyku rzymskiego” Jana Pawła II (redaktor, 2003), Hanna Malewska (redaktor, 2003), Świadkowie świadka (współredaktor, 2003).

Charakterystyka twórczości:

O jego poezji mówi się,że jest przepełniona autobiografizmem. Jej prywatność wyznaczają dwa kierunki - konkretne miejsca i twarze konkretnych ludzi. Jego wiersze są poetyckimi zapisami z podróży do różnych części świata - tych dalekich (jak Rzym czy Berden) i tych najbliższych (jak Nałęczów czy Konopnica). Odnosi się jednak wrażenie, że te, najczęściej naukowe, wędrówki Wierzbickiego, nauczającego o „sumieniu i wolności”, odbywają się jednocześnie w głębszych wymiarach ludzkiej egzystencji. I tak wędrówka pod rzymskim akweduktem nie jest tylko spacerem w „trawach wysokich bez przesady do kolan” („List z Rzymu”), lecz staje się okazją do zagłębienia w rewiry inności i tożsamości, obcości i bliskości, a więc w obszary ludzkiego trwania, których istnienie potwierdzić może tylko drugi człowiek. A wizyta w teatrze greckim w Taorminie nie tylko skłania do rozważań nad dziejową rolą sceny dla cywilizacji śródziemnomorskiej, lecz jest także przyczynkiem do pogłębionej refleksji nad tym, czym jest życie („Teatr grecki”). [...]

Czym jest dla ks. Wierzbickiego poezja? Po lekturze najnowszego tomu odnosi się wrażenie, że, zaraz obok człowieka, jest czymś najważniejszym. Cały kosmos jest dla niego wypełniony słowami, które są jak SMS-y wysyłane do bliskich. Dlatego też wiersze te komunikują, są - w swej pierwotnej i najgłębszej funkcji - manifestem istnienia, które informują: „EST EST EST” („Rada”). Bez nich nie mogłaby istnieć ani estetyka, ani antropologia, ani metafizyka. W poezji Wierzbickiego wiele razy przebłyskuje świadomość siły sprawczej tkwiącej w słowie, a także ulotności świata, który ono stwarza. [...] Zarówno świat realny, jak i poetycki są zbudowane ze słów, którymi można posłużyć się, by ocalić od zapomnienia ukochane miejsca i twarze" [1].

(Sławomir Jacek Żurek,Z lirycznego kalendarza w: Miejsca i twarze „Norbertinum", Lublin 2003), „Akcent”2003, nr 4, s. 159-161).

Ciekawa pozycja w dorobku pisarza, jest wydany w 2008 roku zbiór felietonów ,...na ziemi w lublinie ... Felietony społeczno-kulturalne.Jak pisał Grzegorz Józefczuk „Wierzbicki oddaje teraz czytelnikom swoją księgę miejsca, jakim jest Lublin, księgę wypełnioną jeszcze zaledwie szkicami, z których każdy aż kusi, aby go rozwijać, dopełniać obraz coraz to nowymi detalami, analizami i perspektywami . W 41 felietonach ks. Wierzbicki często sekunduje bieżącym zdarzeniom, traktując je jednak jako pretekst do ukazania ważnych dla niego (i to z różnych względów) ludzi, wydarzeń szczególnych, zjawisk dopominających się rozpoznania, interpretacji i komentarza. Z racji formy, z jaką mamy tu do czynienia, autor wyraziście, a nawet dobitnie i ostro kreśli swe opinie oraz czytelnie stawia na szali dyskusji argumenty, kiedy dotyka istotnych pytań. „Kto rezygnuje z "Fausta", wydaje się naprawdę wrogiem Polski, bo izoluje Polskę od podstawowych pytań zrodzonych w kręgu cywilizacji zachodniej” - konkluduje więc ks. Wierzbicki w felietonie o manipulacjach kanonem lektur, stawiając tytułowe, jakże fundamentalne pytanie: „Polskość - ale jaka?”. W innych miejscach również dzieli się z czytelnikami refleksją bardzo osobistą, subtelną, swymi zachwytami i uniesieniami, smutkami i żalami, delikatnie odsłaniając i siebie samego także we wspomnieniach" [2].

(Grzegorz Józefczuk,Wrastanie w Lublin - felietony ks. Wierzbickiego," Gazeta Wyborcza. Lublin",26.02.2008).

Bibliografia:

Wierzbicki Alfred Marek, Inaczej każdej wiosny,Lublin,1993

Wierzbicki Alfred Marek,The ethics of struggle for liberation. Towards a personalistic , Frankfurt am Main 1992,

Wierzbicki Alfred Marek, Kogut z Akwilei Lublin ,1999

Wierzbicki Alfred Marek, Spotkanie na placu,Lublin 2001

Wierzbicki Alfred Marek (red.),Wokół ‘Tryptyku rzymskiego”Jana Pawła II,Lublin,2003

Wierzbicki Alfred Marek (red.), Cezary Ritter, Jarosław Merecki SDS, Świadkowie świadka,Lublin,2003

Wierzbicki Alfred Marek, Filozofia a totalitaryzm. Augusta Del Nocego interpretacja kryzysu moderny, Lublin 2005

Wierzbicki Alfred Marek,...na ziemi w lublinie ... Felietony społeczno-kulturalne,Lublin,2008

Andrzej Szostek, Alfred Wierzbicki(red.), Codzienne pytania antygony. Księga pamiątkowa ku czci Księdza Profesora Tadeusza Stycznia z okazji 70. urodzin ,Lublin 2001

Wiersze (alfabet tytułów):

Wierzbicki Alfred Marek: Jak ciemność w ciemności.1991

Wierzbicki Alfred Marek: Autoportret z wiatrem (ks.Tadeuszowi Styczniowi, "Akcent" 1993 nr 1/2 s. 64

Wierzbicki Alfred Marek: Czym jest przyjaźń?, Powściągliwość i Praca 1994 nr 5 s. 3 : Wierzbicki Alfred Marek: Etiudy, "Akcent' 1993 nr 1/2 s. 65-66

Wierzbicki Alfred Marek: Geografia, "Kresy" 1993 nr 15 s. 145

Wierzbicki Alfred Marek: Inkantacje, "Powściągliwość i Praca" 1994 nr 5 s. 3

Wierzbicki Alfred Marek: Nierozwiązane Akcent 1993 nr 1/2 s. 64

Wierzbicki Alfred Marek: Nigdy nie wyrosłem..., "Akcent" 1993 nr 1/2 s. 65

Wierzbicki Alfred Marek: O pragnieniu, "Kresy" 1993 nr 15 s. 145

Wierzbicki Alfred Marek: Podróż do Czarnolasu, "Akcent" 1993 nr 1/2 s. 64 Wierzbicki Alfred Marek: Zimowe zabawy, "Akcent" 1993 nr 1/2 s. 65

Do poczytania:

*Wierzbicki Alfred Marek, Glosa o Czechowie

*Wierzbicki Alfred Marek, Glosa o Gombrowiczu

http://free.art.pl/akcent_pismo/pliki/nr4.05/wierzbicki.html

*Kicz jest groźniejszy od herezji

http://www.teatry.art.pl/!Rozmowy/kjgo.htm

*Rozmowa z ks.Alfredem Wierzbickim

http://www.alter-natywa.pl/teksty/?p=104

Artykuły i recenzje:

Józefczuk Grzegorz, Wrastanie w Lublin - felietony ks. Wierzbickiego, "Gazeta Wyborcza. Lublin", 26.02.2008

Paczuski Krzysztof, Niech będzie słyszane milczenie, "Akcent” 1993 nr 1/2 s. 202-204

Sikora Jerzy, Poeci spod znaku "Norbertinum”, ‘Słowo’ 1994 nr 86 s. 10 :

Sochoń Jan, Czułość dla form dziwnych i nietrwałych, „Nowe Książki” 1994 nr 9 s.:

Szymik Jerzy,Jestem pragnieniem i wodą,głodem i chlebem.O wierszach Alfreda Marka Alfreda Marka Wierzbickiego),”Akcent”.2001,nr4(86)

Wysocka Aneta, Przestrzeń spotkań - /Alfred Marek Wierzbicki „Spotkanie na placu "/ ”Akcent” 2002. nr 4 (90)

Sławomir Jacek Żurek, Z lirycznego kalendarza, „Akcent”,2003, nr 4, s. 159-161.

Sławomir Jacek Żurek,Z lirycznego kalendarza (recenzja tomu poezji ks. Alfreda Wierzbickiego Miejsca i twarze „Norbertinum", Lublin 2003), „Akcent”2003, nr 4, s. 159-161.

Opracował Marta Panas